چگونه کنه های قرمز عنکبوتی را در توت فرنگی کنترل کنیم؟

کنه های عنکبوتی قرمز یک آفت عمده در تولیدات کشاورزی هستند که خسارت قابل توجهی به بار می آورند. اگر روش های کنترلی به درستی اعمال نشود، می تواند منجر به تشدید آلودگی شود. بنابراین، چگونه باید از کنه های عنکبوتی قرمز به طور موثر پیشگیری و کنترل کرد؟

کنه‌های عنکبوتی قرمز ترجیح می‌دهند از سطح زیرین برگ‌های جوان باز نشده یا شاخ و برگ‌های بالغ توت‌فرنگی تغذیه کنند. آنها تارهای ابریشمی ریز را روی سطوح برگ می‌چرخانند، جایی که تجمع می‌کنند، تولید مثل می‌کنند و زیر این پوشش محافظ آسیب می‌رسانند. برگ‌های آلوده در ابتدا لکه‌های کوچک و زرد کم‌رنگ-سفید ایجاد می‌کنند که به تدریج بزرگ می‌شوند و کل برگ را با یک الگوی خالدار مشخص می‌پوشانند. در موارد شدید، برگ ها زرد می شوند، پیچ می خورند، چروک می شوند یا کاملا خشک می شوند. این آسیب رشد گیاه را متوقف می کند، بنیه را کاهش می دهد و در نهایت بر عملکرد و کیفیت توت فرنگی تأثیر می گذارد.

کنه‌های عنکبوتی قرمز در شرایط گرم و خشک به سرعت رشد کرده و تکثیر می‌شوند و می‌توانند سالانه بیش از 10 نسل را تکمیل کنند. در زمین‌های باز، ماده‌های بالغ در خاک زمستان‌گذرانی می‌کنند، در بهار برای تخم‌گذاری بیرون می‌آیند و پس از جوجه‌آوری شروع به ایجاد خسارت می‌کنند. در محیط‌های گلخانه‌ای، این آفات می‌توانند در طول زمستان به تولیدمثل خود ادامه دهند و بزرگسالان در سطح زیرین برگ‌های مسن‌تر زمستان‌گذرانی کنند.

کنه‌های عنکبوتی قرمز معمولاً در مناطق حفاظت‌شده مانند شاخه‌های مرده، بستر برگ‌ها و شکاف‌های خاک در گلخانه‌ها زمستان‌گذرانی می‌کنند. آنها همچنین می توانند از طریق نهال های آلوده به گلخانه ها وارد شوند. این آفات به آسانی از طریق جریان های باد و فعالیت های انسانی گسترش می یابند و جمعیت های پایداری را ایجاد می کنند که باعث آسیب در نسل های مختلف می شود. بدون مداخله به موقع، جمعیت آنها می تواند به سرعت به طغیان های شدید تبدیل شود.

 سطح رطوبت خاک را در حد متوسط ​​حفظ کنید. هنگام استفاده از آبیاری قطره ای، ممکن است کمی حجم آب را افزایش دهید. اگر توزیع نامناسب آب رخ داد، برای جلوگیری از هجوم کنه‌های قرمز عنکبوتی که می‌تواند ناشی از رطوبت ناکافی خاک باشد، فوراً با آبیاری دستی آبیاری کنید.

 به طور منظم برگ های پیر، بیمار و زرد شده و همچنین میوه های آلوده را حذف کنید. کنه‌های عنکبوتی قرمز اغلب به سطح زیرین برگ‌های توت فرنگی قدیمی پناه می‌برند و حذف آن‌ها به از بین بردن این نقاط پنهان کمک می‌کند.

 از کودهای آلی برای تامین تغذیه مناسب گیاهان و افزایش مقاومت آنها در برابر استرس استفاده کنید، که به ویژه برای حفظ سلامت گیاه و جلوگیری از هجوم آفاتی مانند کنه های عنکبوتی قرمز مهم است.

داروهای کشنده تماسی قوی و کم باقیمانده را برای پیشگیری شیمیایی انتخاب کنید، ماننداسپیروتتراماتبیفنازات، تیوسیکلام اگزالات، آبامکتین،اتوکسازولو مانند آن

 کنه‌های عنکبوتی قرمز به تولیدمثل خود ادامه می‌دهند و در موارد شدید، باید از عوامل کشنده تخم‌مرغ مانند فلوفنورون و لوفنورون به صورت ترکیبی استفاده شود.

 قبل از کاربرد در مقیاس بزرگ، انجام آزمایشات در مقیاس کوچک- روی تعداد محدودی از گیاهان ضروری است. سمپاشی با آفت کش ها می تواند یک محیط کوچک بسته ایجاد کند که ممکن است بر گلدهی و میوه دهی گونه های حساس توت فرنگی تأثیر منفی بگذارد. برای کنترل طولانی مدت، استفاده از آفت کش های سیستمیک مانند اتوکسازول، اسپیروتترامات، یا بیفنازات را در نظر بگیرید و بر اساس فشار آفت خاص و مرحله رشد محصول توت فرنگی خود، مناسب ترین گزینه را انتخاب کنید.

 کنه‌های عنکبوتی قرمز معمولاً در سطح زیرین برگ‌ها یا درون شکاف‌های برگ قرار دارند که کاربرد آفت‌کش‌ها را پیچیده می‌کند. برای هدف قرار دادن موثر این آفات، سمپاش باید در زیر شاخ و برگ قرار گرفته و برای پوشش کامل به سمت بالا هدایت شود.

 برای اطمینان از اثربخشی بهینه آفت کش و به حداقل رساندن تنش بالقوه گیاه، توصیه می شود از سمپاشی در اوج گرمای ظهر خودداری کنید. در عوض، برنامه خود را برای اواخر بعد از ظهر برنامه ریزی کنید، به طور ایده آل بعد از ساعت 3 بعد از ظهر، زمانی که دما سردتر است و خطر تبخیر سریع کاهش می یابد. این زمان بندی کمک می کند تا درمان بهتر به سطوح گیاه بچسبد و امکان جذب مناسب را فراهم کند.

 برای جلوگیری از ظهور مقاومت دارویی، به جای تکیه بر یک دارو، توصیه می شود بین داروهای مختلف چرخش کنید.

اگر می خواهید اطلاعات بیشتری در مورد محصولات ما بدانید، لطفا درخواست خود را ارسال کنید. تیم ما خدمات اختصاصی را به شما ارائه خواهد داد.